Khaled Jarrar

Χώρος: 
ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ 6

Στο I.Soldier (Εγώ, ο στρατιώτης), η αναζήτηση της δικής μου ατομικότητας όταν ήμουν στρατιώτης συντελείται μέσω της παρατήρησης άλλων στρατιωτών από ψηλά. Τους παρακολουθώ καθώς εκτελούν τις ασκήσεις τους, που αποτελούν πλέον γι’ αυτούς καθημερινή ρουτίνα. Ανήκοντας σε ένα στρατιωτικό σύνολο, ακολουθούν μια αυστηρά συλλογική στρατηγική, η οποία σταδιακά καταργεί και το τελευταίο ίχνος ατομικότητας. Όλοι οι στρατιώτες περνούν από ένα άρτια οργανωμένο και ιδεολογικά φορτισμένο στάδιο εκπαίδευσης, που στόχο έχει να τους μετατρέψει –ψυχικά και σωματικά– σε αρραγές σύνολο. Τα άτομα αφομοιώνουν την ταυτότητα του στρατιώτη σε μια διαδικασία που, άπαξ και ολοκληρωθεί, σηματοδοτεί τον ολοκληρωτικό έλεγχό τους. Παρατηρώντας την εκπαίδευση των στρατιωτών, είχα την ευκαιρία να εντοπίσω στιγμές αδυναμίας, τότε που η ατομική υπόσταση των στρατιωτών παίρνει τη μορφή αυθόρμητων συμπεριφορών που αψηφούν κάθε έννοια στρατιωτικής πειθαρχίας. Τους παρατηρούσα επίμονα, φωτογραφίζοντας συνεχώς, μέχρι να καταφέρω να διεισδύσω στην ατομικότητα κάθε στρατιώτη.

Προτού αρχίσω το project Docile Soldier (Πειθήνιος Στρατιώτης), είχα αρχίσει να σκέφτομαι το θέμα της πολιτικής και ηθικής μου υπόστασης ως στρατιώτη και φωτογράφου. [...] Η φωτογραφία είναι το αποτέλεσμα που προκύπτει από τη συνάντηση με τον άλλο. Εν προκειμένω, σε αυτή τη συνάντηση, ο ένας κρατά τη φωτογραφική μηχανή ενώ ο άλλος, ο στρατιώτης, άλλοτε εν γνώσει του και άλλοτε όχι, μετατρέπεται σε αντικείμενο του φακού της φωτογραφικής μηχανής ή της κάμερας. Το φιλμ συλλαμβάνει μια εικόνα, μια πτυχή του στρατιώτη. Ως έναν βαθμό, αυτή η πράξη, αυτή η συνάντηση, ενέχει αναπόφευκτα ένα στοιχείο βίας –ακόμα κι όταν γίνεται με την πλήρη συγκατάθεση των στρατιωτών. [...] Η φωτογραφία δεν συνιστά για τους στρατιώτες κάποιο έγκλημα ή αδικία –η φωτογραφία είναι κάτι περισσότερο από μια απόδειξη: τους επιβάλλει ένα άλλο είδος υποχρέωσης, καθώς καλούνται να την αναλύσουν ξανά και ξανά, και να αμφισβητήσουν τα όσα αποκαλύπτει για τη συλλογική μας ζωή. Δεν μου αρκεί τίποτα λιγότερο από το να νιώσω ξανά πώς ήμουν στη δική τους ηλικία, σε μια προσπάθεια να ξαναγίνω ο ίδιος στρατιώτης.

Khaled Jarrar

Βιογραφικό: 

γεν. 1976, Τζενίν, Παλαιστίνη

Ζει και εργάζεται στη Ραμάλα. Στα έργα του ερευνά θέματα που έχουν να κάνουν με την κρατική υπόσταση, τη νομιμότητα, την ιστορική αφήγηση, την πολιτική εξουσία και κυρίως την ελευθερία. Όντας γεννημένος στη Δυτική Όχθη, στην πόλη Τζενίν, έχει βιώσει τις καταπιεστικές συνθήκες στα στρατιωτικά κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης. Το 1996 πήρε το πτυχίο του στον Σχεδιασμό Εσωτερικών Χώρων από το Πολυτεχνείο της Παλαιστίνης. Στη συνέχεια, προσχώρησε στην Προεδρική Φρουρά της Παλαιστίνης, όπου απέκτησε το βαθμό του λοχαγού, υπηρετώντας τον Γιάσερ Αραφάτ. Ήταν ένας από τους βασικούς φωτογράφους της ταξιαρχίας του, ικανοποιώντας μ’ αυτόν τον τρόπο την αγάπη του για την τέχνη. Λίγο μετά την ίδρυση της Διεθνούς Ακαδημίας Τεχνών Παλαιστίνης στη Ραμάλα, ο Jarrar πήρε πτυχίο στις σύγχρονες εικαστικές τέχνες. Πρόσφατες εκθέσεις: 11η Μπιενάλε της Σάρζα (2013) • Διεθνής Μπιενάλε της Qalandiya, Παλαιστίνη (2012) • NEWTOPIA: The State of Human Rights, Mechelen και Βρυξέλλες (2012) • 7η Μπιενάλε Βερολίνου (2012) • 52ο October Salon, Βελιγράδι (2011) • Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου (2010) • Al-Ma’mal Foundation, Galandia, Ιερουσαλήμ (2010) • Instant Video Festival, Μασσαλία (2009) • Al-Mahatta Gallery, Ραμάλα (2007 και 2009) • Διεθνής Ακαδημία Τεχνών Παλαιστίνης, Ραμάλα (2007) • Checkpoint, οδόφραγμα Hawara, οδοφράγματα Nablus και Qalaniya, Ιερουσαλήμ (2007).

Έργα: 
DOCILE SOLDIER, 2010 C-PRINT 15 X 17,5CM
DOCILE SOLDIER, 2010 C-PRINT 15 X 17,5CM
I.SOLDIER, 2010 VIDEO PROJECTION, COLOR, SILENT 4’
I.SOLDIER, 2010 VIDEO PROJECTION, COLOR, SILENT 4’