Ange Leccia

Χώρος: 
ΑΛΑΤΖΑ ΙΜΑΡΕΤ

Η εικόνα γλιστρά στο νερό σε αργή κίνηση. Δείχνει την εξαιρετική απλότητα του προσώπου μιας νέας γυναίκας που βρίσκεται κάτω από το νερό. Προς χάριν του στενού πλαισίου και του λευκού φόντου, το ευρύτερο πλαίσιο εξαφανίζεται. Ο θεατής δεν θα μάθει λοιπόν ποτέ τίποτα γι’ αυτή τη γυναικεία μορφή, καθώς το τούλι δεν αρκεί για να μπορέσει να την προσδιορίσει. Αυτή η σύγχρονη νύμφη ενσαρκώνει όλους τους μύθους και τις αφηγήσεις, χαρίζοντάς μας μια σουρεαλιστική στιγμή προσωρινής παύσης. Η αφήγηση έχει μετατραπεί σε αφαίρεση. Και ο χρόνος κυλά σε βρόγχο, χωρίς κατεύθυνση. Το έργο μοιάζει να εξατμίζεται: στον οπτικό κορεσμό που προκαλεί ο σύγχρονος κόσμος, η Nymphea απαντά με την κάθαρση. Το ίδιο το έργο συρρικνώνεται αλλά ταυτόχρονα διατηρεί παραδόξως την ενέργειά του. Αυτή η ακραία συγκέντρωση είναι μια προσπάθεια σύνδεσης με την επιθυμία της φαντασίας. Κόντρα στην εντροπία, ο Ange Leccia χρησιμοποιεί το νερό σαν οθόνη προβολής, έτοιμη να υποδεχθεί και να προβάλει τις σκέψεις του θεατή. Η ρευστότητα του πλάνου υπογραμμίζει την επερχόμενη μεταμόρφωση, η οποία θα συντελεστεί ως ανταλλαγή. Μεταξύ αναδίπλωσης και ανάπτυξης, αυτή η νέα γυναίκα είναι μια αλληγορική μορφή: η αντίληψη μιας αδιαλείπτως μεταβαλλόμενης διαδικασίας. Είναι μια μορφή που μεταλλάσσεται, ένα βλέμμα που δίνει χώρο στο δικό μας βλέμμα.

Fabien Danesi

Βιογραφικό: 

γεν. 1952, Κορσική, Γαλλία

Ζει και εργάζεται στο Παρίσι. Ο Ange Leccia, χαρισματικός καλλιτέχνης, δεν είναι έμπειρος μόνο πίσω από τον φακό αλλά είναι επίσης δεξιοτέχνης της ζωγραφικής. Πριν ασχοληθεί με τη φωτογραφία, ο Leccia ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις καλές τέχνες και ξεκίνησε την καριέρα του ως εικαστικός αλλά και ως σκηνοθέτης. Ξεκινώντας με ένα residency στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης, ο Leccia πειραματίστηκε στις ταινίες του με το κινηματογραφικό λεξιλόγιο, διερευνώντας εν τέλει τα στοιχεία της φόρμας για να αλλάξει προοπτική. Μεταξύ 1996 και 2004, ο Leccia σκηνοθέτησε τα πετυχημένα φιλμ Ile de beauté, Gold και Malus. Το 2010, ξεκίνησε να κινηματογραφεί το Personne n’ est à la place de personne με τον καλλιτέχνη Dominique Gonzalez-Foerster, και τις ταινίες Azé και Nuit bleue, που παρουσιάστηκαν στο Φεστιβάλ του Ρότερνταμ το 2010. Μετά τη μεταστροφή του στον χώρο της φωτογραφίας, η επιτυχία του ήταν αλματώδης. Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε πολλά μουσεία, μεταξύ των οποίων: Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Πόλης του Παρισιού, Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού, Γκούγκενχαϊμ. Από το 2001 διευθύνει το Le Pavillon, ένα ερευνητικό πρόγραμμα-residency για νέους καλλιτέχνες και επιμελητές.

 

Έργα: 
NYMPHEA, 2012 VIDEO PROJECTION, COLOR, SILENT 14’
NYMPHEA, 2012 VIDEO PROJECTION, COLOR, SILENT 14’