Βασίλης Μπαλάσκας

Χώρος: 
ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ 6

Τα τρία έργα αναπτύσσουν περαιτέρω την ενασχόλησή μου με την κρίση του καπιταλισμού και το πλαίσιό της. Διερευνούν όχι μόνο την οικονομική όψη της κρίσης αλλά, επιπλέον, τις πολιτισμικές της ρίζες και τις κοινωνικές της συνέπειες. Μέσα σε ένα αβέβαιο παγκόσμιο περιβάλλον, ο στόχος μου είναι να επισημάνω τις εγγενείς αντιφάσεις της παρούσας κατάστασης, η οποία παράγει ένα περίεργο μείγμα προκλήσεων και ευκαιριών για αλλαγή.

To έργο Re: Evolution (2013) φιλοδοξεί να συνοψίσει αυτές τις συγκρούσεις μέσα από την ιδεολογικά φορτισμένη μορφή μιας σημαίας που συνδυάζει τη Σοβιετική σημαία με το σχέδιο ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή. Σε μια προσπάθεια να συνομιλήσει με το παρελθόν και το παρόν, το έργο φαίνεται να ρωτά: μπορεί η πολιτική κατάσταση του αύριο να είναι αποτέλεσμα του φαινομενικά παράδοξου συνδυασμού των προϊόντων του καπιταλισμού (νέες τεχνολογίες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης) και των επαναστατικών οραμάτων του σοσιαλισμού;

Αυτή η αντιφατική πραγματικότητα είναι ακόμα εμφανέστερη στην εγκατάσταση νέον Culture (2013), η οποία αδυνατεί να εκπληρώσει τη βασική της λειτουργία: να φωτιστεί. Η ενεργειακή πηγή της (η πρίζα) βρίσκεται μακριά. Ωστόσο, ταυτόχρονα, στην άλλη πλευρά του κυκλώματος, η εντυπωσιακή σπατάλη καλωδίου τονίζει την αποτυχία ενός ολόκληρου συστήματος. Το έργο θα μπορούσε να αναφέρεται στην πίεση που ασκείται στις τέχνες από την οικονομική κρίση και τις νέες πολιτικές προτεραιότητες. Αλλά μπορεί να ερμηνευθεί και διαφορετικά. Μέσω της χρήσης αρχαίων γραμματοσειρών, το Culture παραπέμπει στην Ελλάδα και την Ιταλία και στον ρόλο τους στην ευρωπαϊκή κρίση. Ενώ, την ίδια στιγμή, η «κιτς» αισθητική του έργου ίσως συνιστά μια πρόσκληση να ξανασκεφτούμε τον (οπτικό) πολιτισμό της περιόδου πριν από την κρίση και να επανεξετάσουμε την αληθινή του αξία.

Τέλος, μέσα στη σημερινή αναταραχή, η ερώτηση «Is this ever going to end?» («Θα τελειώσει ποτέ αυτό;») θα μπορούσε, πιθανόν, να ακουστεί οπουδήποτε στη Μεσόγειο. Ωστόσο, η φράση που αναβοσβήνει στην ιστοσελίδα www.thisisnevergoingtoend.com (2013), η οποία παρουσιάζεται στην έκθεση ως αφίσα, προσκαλεί επιπλέον το κοινό να αμφισβητήσει αυτόν τον ντετερμινισμό και να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει χρόνος για αλλαγή και ότι, ίσως, αυτός ο χρόνος να είναι το ΤΩΡΑ. Όπως υποδεικνύει η επιλογή του κυβερνοχώρου, ο τόπος δεν θα μπορούσε παρά να είναι ΠΑΝΤΟΥ.

 

Βασίλης Μπαλάσκας, Λονδίνο, Ιούνιος 2013

* Έργα του Βασίλη Μπαλάσκα παρουσιάζονται και στο ΚΜΣΤ

Βιογραφικό: 

γεν. 1983, Θεσσαλονίκη, Ελλάδα

Ζει και εργάζεται στο Λονδίνο. Είναι υποψήφιος διδάκτωρ στο πρόγραμμα Critical Writing in Art & Design του Royal College of Art στο Λονδίνο. Έχει σπουδάσει στο Royal College of Art (MA Communication Art & Design, RCA), στο University for the Creative Arts (Σχολή Πειραματικού Κινηματογράφου, BA Video Arts Production, Hons) του Maidstone και στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ο Βασίλης Μπαλάσκας χρησιμοποιεί ποικίλα εικαστικά μέσα και διερευνά πολιτικά και κοινωνικά θέματα. Ιδέες που συναντώνται συχνά στο έργο του, το οποίο είναι άμεσα συνυφασμένο με τη θεωρία της τέχνης, είναι η ειρωνεία και η υπονόμευση του θεάματος. Πρόσφατες ατομικές εκθέσεις: Critical Mass, ReMap 4, Kalfayan Galleries, Αθήνα (2013) • The Market Will Save the World, Kasa Gallery, Κωνσταντινούπολη (2013) • Parthenon Rising, Kalfayan Galleries, Αθήνα (2012). Πρόσφατες ομαδικές εκθέσεις: Disruption, Royal College

of Art, Λονδίνο (2013) • Celebration: 50 Years of Video Art, Nordic House, Ρέυκιαβικ (2013) • World Event Young Artists (Πολιτιστική Ολυμπιάδα του Λονδίνου, 2012), Surface Gallery, Νότιγχαμ • Cultural Embassies (Μάριμπορ: Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2012), Vetrinj Mansion, Μάριμπορ • Traverse Vidéo: Faut Voir, Musée des Abattoirs, Τουλούζη (2012) • Level, Talbot Rice Gallery, Εδιμβούργο (2012). Ο Βασίλης Μπαλάσκας εκπροσωπείται από τις Kalfayan Galleries, Αθήνα - Θεσσαλονίκη.

Έργα: 
RE: EVOLUTION, 2013 PRINTED FABRIC DIMENSIONS VARIABLE